23 Haziran 2015 Salı

KENDİMLE KONUŞUYORUM

Dur dur! Koşma hemen...Yavaşla...Onlar hep varlar...Onlar hep konuşurlar..Onlar hep var olabilmek için savaşırlar...Kendi halleriyle, oldukları gibi var olamadıkları için yorarlar...Bastırırlar...Uğraşırlar...Kendi içlerindeki kocaman boşluğu, seni tüketerek doldururlar...
Sende olan onlarda olmadığı için katlanamazlar. Bastırırlar da bastırırlar...
Sakin kalmak, beynini yormamak mümkün mü? Değil tabi...Ama koru kendini...Benzeme onlara...Onlara benzersen bir çocuğun kahkahasının ne denli keyif verdiğini göremezsin...Onlara benzersen kahvenin yanında gelen çikolatanın mutluluk verdiğini fark edemezsin...Onlara benzersen sen de başkalarını tüketerek beslenmekten kaçamazsın...Halbuki sen, sana yetersin...Seni görebilenler, kırmaktan çekinenler, inceliğini görebilenler sana yeter...
Diğerleri mi? Onlar tüketecek insan bulamadıklarında boğulmaya başlayacaklar zaten...Sonra ilahi adalet var...Sen bekle sabırla...
Başkasından aldığını kendinden başka bir şey vererek ödersin...Karşılıksız alışveriş olur mu hiç...Düşün mesela; para niye var? Bedelsiz eylem olur mu hiç...
Kendi yalnızlığını, kendi başarısızlığını kapatmak için senin üstüne basan insanlardan korkma...Onlar böyle yapıyor diye üzülme...İlla üzüleceksen onlara üzül...Çünkü aslında o karmaşada yardıma ihtiyacı olan sen değilsin, onlar...Ama onlara sen yardım etme...Bırak önce kendilerini fark etsinler..Çünkü kendilerinden başka kimse onlara yardım edemez...Tıpkı sana da kimsenin yardım edemeyeceği gibi...
O yüzden şimdi yavaşla...Dik dur ve sakince bak...Konuşmana bile gerek yok..."Ben böyleyim" de bakışlarınla...Ve sen onlara kendini anlatmaya çırpınarak değil, enerjinle, neşenle, adaletinle var ol...Savaşarak değil...Çünkü savaşın kazananı yoktur...Her iki tarafta kaybeder...Sadece bir taraf "daha çok şey" kaybeder...
Onlar kim mi? Patronun, çalışma arkadaşın, metrobüsteki adam, komşun, iş yerindeki güvenlik,.....Seni anlamadığını düşündüğün herkes...Hırsıyla, egosuyla, boş boğazıyla, dedikodularıyla, küçük oyunlarıyla, patavatsızlığıyla topluluk içinde yer edinmeye çalışan herkes...Bir giysiye bir hayvanın canından daha çok değer veren herkes... Tuvaleti de bir insanın temizlediğini unutup, "etrafına" sıçan herkes, herşeyi bildiğini sanıp başkalarını küçümseyen herkes, yangın çıkarıp yangından ilk önce kaçan ve dışarıdan içeridekilerin yanmasını zevkle izleyen herkes...Yani adil davranmayı, etiği, insanlığı, nezaketi, dürüstlüğü bilmeyen herkes...